MALAYAN LAW JOURNAL : KES PERCERAIAN / PEMBATALAN PERSETUJUAN PERCERAIAN !!!!

[1996] 1 MLJ 137

Re Goh Hoe Ling & Anor

Case Details:

                Malaysia              HIGH COURT (JOHOR BAHRU) — DIVORCE PETITION NO

                                33–96–1994

                Judges ABDUL MALIK ISHAK J

                Date      28 APRIL 1995

                Citation                [1996] 1 MLJ 137

Catchwords:

Family Law — Divorce — Deed of separation — Husband and wife mutually agreed that marriage be dissolved — Joint petition for divorce filed subsequently — Petitioner wife later filed notice of discontinuance and notice of withdrawal of consent to joint petition — Whether both parties ‘freely consent’ to petition — Whether petitioner wife could withdraw consent — Law Reform (Marriage and Divorce) Act 1976 s 52 — Divorce and Matrimonial Proceedings Rules 1980 r 14(2)

Bahasa Malaysia Summary:

Pempetisyen-pempetisyen telah berkahwin secara sah pada 30 Januari 1989. Walau bagaimanapun, perkahwinan ini kemudiannya telah meretak dengan tidak dapat lagi dipulihkan. Pada 15 April 1994, satu suratikatan pemisahan telah disediakan di mana ia telah dinyatakan secara berterus-terang bahawa ‘suami dan isteri bersama-sama bersetuju supaya perkahwinan mereka dibubarkan dan mereka memberi persetujuan dengan bebas’. Satu petisyen bersama untuk bercerai telah difailkan pada 26 April 1994. Pada 26 Ogos 1994, pempetisyen isteri memfailkan satu notis pemberhentian untuk petisyen perceraian. 

Pada 15 September 1994, dia telah memfailkan satu notis menarik balik persetujuan untuk petisyen bersama lagi. Peguamcara untuk pempetisyen suami melalui surat bertarikh 11 November 1994 telah membangkitkan dua bantahan permulaan, iaitu (i) bahawa notis pemberhentian dan notis menarik balik keizinan untuk petisyen bersama adalah salah dari segi prosedur; dan (ii) bahawa pempetisyen-pempetisyen adalah terikat kepada syarat dan keadaan suratikatan pemisahan bertarikh 15 April 1994. Isu dalam kes ini adalah sama ada kedua-dua pihak ‘bersetuju dengan bebas’ di bawah maksud s 52 Akta Membaharui Undang-undang (Perkahwinan dan Perceraian) 1976, dan sama ada pempetisyen isteri boleh mengingkari suratikatan pemisahan dan menarik balik persetujuannya.

Diputuskan:

Diputuskan, mengenepikan bantahan permulaan:

(1) Dalam suatu petisyen bersama untuk penceraian, kedua-dua pempetisyen harus hadir di mahkamah secara fizikal untuk memuaskan mahkamah bahawa mereka ‘bersetuju dengan bebasnya’ terhadap pembubaran perkahwinan mereka (lihat ms 146G); Sivanesan v Shymala [1986] 1 MLJ 400 diikut.

(2) Masa yang material untuk menentukan sama ada ‘kedua-dua bersetuju dengan bebasnya’ untuk memfailkan petisyen bersama dan terhadap terma dan syarat suratikatan pemisahan adalah pada hari pembicaraan petisyen (lihat ms 147E); Ong Ah Mai v Ling Pooi Ming [1984] 2 MLJ 129 diikut.

(3) Mengikut k 14 (2) Kaedah Prosiding Perceraian dan Hal-Ehwal Suami Isteri 1980, penentang kepada suatu petisyen boleh memberi notis kepada mahkamah sama ada dia tidak bersetuju kepada suatu dikri diberikan atau dia menarik balik apa-apa persetujuan yang dia telah memberi (see p 147I).

(4) Apabila pempetisyen isteri memfailkan notis menarik balik persetujuan untuk petisyen bersama, dia mestilah dari segi undang-undang disifatkan telah menarik balik persetujuan yang pernah diberinya dan berhak menerus pada dasar lain. Ini akan mengakibatkan petisyen bersama dibatalkan tetapi dengan kebebasan kepada kedua-dua pihak untuk memfail semula (lihat ms 147I–148A); Sivanesan v Shymala [1986] 1 MLJ 400 SC diikut.

Penghuni Gua : Semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. MLJ adalah dokumen awam. ia boleh diakses di laman Web Jabatan Kehakiman Malaysia. Tq

MALAYAN LAW JOURNAL : KES PERCERAIAN / PERINTAH LARANGAN MEMASUKI RUMAH !!!!!

[1995] 3 MLJ 130

Chan Ah Moi v Phang Wai Ann

Case Details:

                Malaysia             

                Judges ABDUL MALIK ISHAK J

                Date      28 JUNE 1995

                Citation                [1995] 3 MLJ 130

Catchwords:

Family Law — Relations between husband and wife — Non-molestation order — Prerequisites — Applicability of Domestic Violence Act 1994 — Domestic Violence Act 1994 ss 2, 5 & 13 — Law Reform (Marriage and Divorce) Act 1976 s 103

Family Law — Relations between husband and wife — Exclusion order — Whether court can grant order excluding husband from matrimonial home — Civil Law Act 1956 s 3

Bahasa Malaysia Summary:

Ini adalah suatu petisyen ex parte oleh pempetisyen sebagai seorang isteri yang telah diserang-sentuh. Pempetisyen dan penentang, iaitu suaminya, telah mendiami rumah yang berasingan selama lapan tahun apabila penentang telah menyerang pempetisyen dengan sebilah pisau panjang, dan mengakibatkan kecederaan serius kepada beliau. Penentang telah ditangkap dan disabit atas suatu kesalahan di bawah s 326 Kanun Keseksaan (NMB Bab 45) (‘Kanun Keseksaan’). Beliau telah dihukum penjara selama 41Ú2 tahun dan dijangka akan dibebaskan pada 19 Ogos 1995. Oleh kerana penentang akan dibebaskan tidak lama lagi, pempetisyen telah membuat petisyen untuk perintah tidak mencabuli dirinya dan suatu perintah ketakmasukan ke dalam mana-mana kawasan di dalam kediaman suami isteri di mana beliau tinggal dan juga kawasan di mana kediaman suami isteri itu terletak.

Diputuskan:

Diputuskan, membenarkan petisyen itu:

(1) Di bawah s 103 Akta Membaharui Undang-Undang (Perkahwinan dan Penceraian) 1976 (‘Akta itu’), jika pempetisyen telahpun memfailkan prosiding untuk pembubaran perkahwinan atau memberi akujanji untuk berbuat demikian dalam masa yang ditetapkan oleh mahkamah, perintah tidak mencabuli dirinya itu akan dibenarkan. Ini telah dilakukan oleh pempetisyen di dalam kes ini kerana beliau telah memfailkan prosiding untuk pembubaran perkahwinannya.

(2) Tidak terdapat peruntukan di dalam Akta itu untuk suatu perintah ketakmasukan. Bagaimanapun, di mana terdapat suatu lakuna di dalam undang-undang di Malaysia, prinsip common law di England boleh digunakan seperti yang diperuntukkan oleh s 3 Akta Undang-Undang Sivil 1956. Walaupun suatu perintah ketakmasukan mungkin merupakan suatu remedi yang kejam, ia adalah suatu keburukan yang perlu. Oleh kerana penentang mempunyai rumah untuk kembali kepada apabila dilepaskan dari penjara dan tidak payah memikirkan tentang tempat kediaman, perintah ketakmasukan itu dibenarkan.

Obiter

Walaupun s 5 Akta Keganasan Rumah Tangga 1994 (‘AKRT’) membayangkan suatu perintah perlindungan jangka masa panjang di mana si suami telah dituduh atas jenayah yang termasuk dalam definisi keganasan rumah tangga, pada masa penentang dijatuhkan hukuman pada 7 Oktober 1992, AKRT belum diperundangkan. Jika AKRT telah berkuatkuasa pada masa penentang dituduh di bawah Kanun Keseksaan, ini akan membawanya ke dalam erti maksud ‘keganasan rumah tangga’ yang ditakrif dalam s 2 AKRT dan perintah perlindungan yang dibayangkan dalam s 13 AKRT juga boleh digunakan.]

Penghuni Gua : Semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. MLJ adalah dokumen awam. Ia boleh diakses di Laman Web Jabatan Kehakiman Malaysia. Tq