MALAYAN LAW JOURNAL : ASAS HUKUMAN / KUASA BUDI BICARA YAA HAKIM !!!!

Pulau Mabul Semporna

[1993] 1 MLJ 103
Goh Kheng Seong v Public Prosecutor
Case Details:
Malaysia HIGH COURT (PENANG) — CRIMINAL APPEAL NO 41–126–91
Judges VINCENT NG JC
Date 8 JULY 1992
Citation [1993] 1 MLJ 103

Catchwords:

Criminal Procedure — Sentence — Dangerous driving — Plea of guilty — Imposition of custodial sentence — Factors to be considered before imposing custodial sentence — Statement of facts — Duty of prosecutor to properly frame facts — Road Traffic Ordinance 1958 s 34A(1)

Road Traffic — Dangerous driving — Plea of guilty — Factors to be considered before imposing custodial sentence — Road Traffic Ordinance 1958 s 34A(1)

Words and Phrases — ‘Shall on conviction be liable’ — Road Traffic Ordinance 1958 s 34A(1)
Bahasa Malaysia Summary:

Pemohon telah mengaku bersalah keatas suatu kesalahan memandu dengan membahayakan di bawah s 34A(1) Ordinan Lalu Lintas Jalan 1958 (‘Ordinan itu’). Fakta yang dikemukakan oleh pihak pendakwa hanya menyatakan bahawa pemohon memandu motolorinya dengan sebegitu cara sehingga melanggar belakang basikal si mati. Si mati meninggal tidak lama kemudian kerana kecederaan yang dialaminya akibat kemalangan itu. Sebelum pemohon dihukum, pihak pendakwa telah meminta supaya mahkamah mengenakan hukuman yang setimpal. Pemohon telah dihukum enam bulan penjara dan dihilangkedaripada memandu kenderaan dari mana-mana kelas selama 12 bulan. Pemohon telah membuat rayuan.
Diputuskan:
Diputuskan,membenarkan rayuan itu:

(1) Kes-kes memandu dengan menbahayakan boleh dibahagikan kepada dua kategori; pertama, dimana kemalangan itu berlaku kerana pemandu tidak memberi perhatian penuh atau salah agak untuk seketika; dan keduanya, di mana si tertuduh telah memandu sebegitu cara yang menunjukkan sikap mementingkan diri sendiri dan tidak mengendahkan keselamatan pengguna jalanraya yang lain atau tentang penunggang, atau dengan sikap tidak peduli. Seseorang si tertuduh yang telah disabitkan kerana tidak memberi perhatian penuh atau salah agak untuk seketika dan yang memrekod memandu yang baik patut biasanya didenda dan dihilangkan kelayakan daripada memegang lesen memandu untuk tempoh minimum statutori.

(2) Dalam kepentingan pemandu-pemandu awam dan lain-lain pengguna jalanraya, mahkamah sepatutnya mengenakan hukuman yang berat keatas pemandu yang tertentu yang telah dituduh medengan membahayakan dan dimana sesuai, mengenahukuman tahanan. Tetapi, sebelum mengenakan hukuman tahanan, mahkamah mesti berpuashati atas fakta-fakta bahawa si tertuduh telah menunjukkan tanpa diragui lagi, dengan cara beliau memandu, suatu darjat kebersalahan yang tinggi yang disengajakan dan tidak berperasaan dan tidak mengendahkan keselamatan pengguna jalanraya yang lain atau menunjukkan sikap mementingdiri sendiri dan tidak mengendahkan keselamatan pengguna jalanraya yang lain atau tentang penunggangnya iaitu tafsiran kememandu dengan membahayakan.

(3) Majistret telah menyebabkan salah laksana keadilan apabila beliau menjatuhkan hukuman enam bulan penjara tanpa sebarang asas faktual untuk menjatuhkan hukuman tahanan itu. Pemohon telah diberi suatu hukuman teladan dengan harapan agar hukuman itu akan menjadi suatu pencegahan kepada pemandu yang lain lebih daripada kerana beliau sengaja memandu dengan cara yang merkepada orang awam. Ini bertentangan sepenuhnya dengan prinsip kehukuman.

(4) Batas yang jelas mesti ditentukan di antara peringkat sebelum dan selepas sabitan di dalam suatu perbicaraan. Disebabkan oleh budi bicara statutori yang meluas yang diberi kepada mahkamah mengenai hukuman yang keras yang dikenakan kepada seseorang si tertuduh, tuduhan itu tidak membentukkan asas untuk hukuman itu. Asas ini mesti didapati dari fakta kesalahan yang dibentangkan oleh pihak pendakwa sepertimana yang diperakui atau dipertikaikan oleh si tertuduh itu. Oleh kerana dari fakta inilah sepertimana yang diterima oleh mahkamah yang faktor yang menerukkan lagi tuduhan dikutip untuk tujuan mengarahkan suatu hukuman punitif atau hukuman tahanan.

(5) Perkataaan ‘shall on conviction be liable to a term of imprisonment … or to a fine … or to both’ di dalam s 34A Ordinan itu tidak mengatasi penggunaan kuasa budi bicara penghukum.]

Penghuni Gua : Semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. MLJ adalah dokumen awam. Ia boleh di akses di Laman Web Jabatan Kehimiman malaysia. Tq.

MALAYAN LAW JOURNAL : KES ROMPAK / ASAS HUKUMAN / TAHANAN MELEBIHI 24 JAM !!!

[1992] 1 MLJ 593
Gabriel v Public Prosecutor
Case Details:

Malaysia HIGH COURT (KUCHING) — CRIMINAL APPEAL NO KG 23 OF
1991

Judges CHONG SIEW FAI J

Date 5 SEPTEMBER 1991

Citation [1992] 1 MLJ 593

Catchwords:

Criminal Procedure — Police custody — Validity — Accused detained for more than 24 hours without order of magistrate — Accused pleaded guilty to charge — Whether subsequent criminal proceedings against accused rendered illegal — Criminal Procedure Code (FMS Cap 6) s 28(3)

Criminal Procedure — Appeal — Accused had pleaded guilty at trial — Whether accused could appeal against conviction — Criminal Procedure Code (FMS Cap 6) s 305

Criminal Procedure — Revision — Accused had pleaded guilty at trial — Appeal record did not show whether accused understood nature of his plea — Whether court could exercise discretion to revise — Whether omission in appeal record had occasioned a failure of justice

Bahasa Malaysia Summary:

Si tertuduh telah ditangkap pada kira-kira jam 2 pagi pada 28 April 1991 dan hanya telah dibawa ke hadapan magistret pada waktu pagi 30 April 1991. Beliau telah dituduh atas kesalahan pencurian harta dan telah mengaku salah atas pertuduhan itu. Magistret tersebut menjatuhkan hukuman penjara selama setahun dan denda sebanyak $2,000 ke atas si tertuduh. Si tertuduh memohon kepada Mahkamah Tinggi terhadap sabitan dan hukumannya. Yang lainnya, si tertuduh telah memohon penyemakan kesnya.

Si tertuduh berhujah pada perbahawa oleh kerana beliau telah ditahan selama lebih daripada 24 jam tanpa perintah magistret, perbuatan ini melanggar s 28(iii) Kanun Acara Jenayah (FMS Bab 6) (‘Kanun itu’) dan merosakkan prosiding yang berikut dalam mahkamah magistret. Si tertuduh juga berhujah bahawa rekod rayuan tidak menunjukkan yang beliau meapakah sebenar pli yang dibuatnya.

Diputuskan:
Diputuskan, membenarkan sebahagian rayuan itu:

(1) Oleh kerana si tertuduh telah mengaku salah tanpa sebarang ke, rayuan beliau terhadap sabitannya dicegah oleh s 305 Kanun itu.

(2) Pelanggaran s 28(iii) Kanun itu dalam sendirinya tidak menyebabprosiding yang berikut dalam mahkamah magistret menyalahi undang-undang. Pelanggaran s 28(iii) Kanun itu tidak memudaratsi tertuduh secara penting dan oleh kerana itu tiada kegagalan peradilan telah ditunjukkan.

(3) Peninggalan dalam rekod rayuan berkenaan dengan pemahaman si tertuduh akan apakah sebenarnya pli yang dibuatnya tidak menkegagalan peradilan dan ini bukanlah satu kes mewajarkan penjalanan kuasa budi bicara penyemakan.

(4) Kesalahan yang dilakukan oleh si tertuduh bukanlah satu kesalahan kecil. Hukuman penjara, akan tetapi, dikurangkan kepada lapan bulan kerana pernyataan lisan pihak pendakwa yang salah bahawa satu daripada barang-barang yang dicuri tidak didapat kembali, yang sebenarnya semua barang-barang telah didapat kembali.

(5) Satu denda biasanya dikenakan untuk memastikan bahawa pesalah tidak untung daripada kesalahan itu. Dalam kes ini semua barang pencurian telah didapat kembali dan si tertuduh tidak memperolehi sebarang keuntungan kewangan daripada kesalahan itu. Denda tersebut oleh kerana itu diketepikan.]

Penghuni Gua : Semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. Tq

Nota : Untuk makluman pembaca, MLJ ini adalah dokumen awam dan boleh di akses di laman web badan kehakiman dan buku-buku yang serta disemua perpustakaan awam dan universiti. Paparan ini bukan untuk mengaibkan sesiapa tetapi adalah bagi pedoman kepada semua di samping memberi panduan dan sedikit kefahaman undang-undang kepada semua pihak . MLJ adalah sebahagian dari undang-undang yang digunapakai oleh semua pengamal undang-undang. Tq

MALAYSIA LAW JOURNAL / SKJ : KES ASAS HUKUMAN RAKAN SEJENAYAH !

[1992] 1 MLJ 561
Mahrus v Public Prosecutor
Case Details:

Malaysia HIGH COURT (KUCHING) — CRIMINAL APPEAL NO KG13 OF
1990

Judges CHONG SIEW FAI J
Date 17 JUNE 1991
Citation [1992] 1 MLJ 561

Bahasa Malaysia Summary:

Perayu telah dituduh atas tiga tuduhan perompakan bersekumpulan. Dia dikatakan telah melakukan kesalahan itu pada tiga hari yang berlainan bersama dengan lima orang yang lain. Telah dikatakan juga bahawa suatu senjata yang boleh menyebabkan kematian, yakni, sebilah pisau telah digunakan. Perayu telah mengaku salah terhadap ketiga-tiga tuduhan itu yang boleh dihukum di bawah ss 395 dan 397 Kanun Keseksaan (FMS Bab 45).

Mahkamah sesyen telah menjatuhkan hukuman penjara ke atas perayu selama lapan tahun untuk setiap tuduhan dan empat pukulan rotan. Hukuman pemenjaraan itu adalah dikehendaki dijalankan bersama. Hakim mahkamah sesyen telah memutuskan bahawa hukuman sebat adalah mandatori di dalam kes ini. Perayu telah merayu kepada Mahkamah Tinggi. Fakta-fakta kes ini yang telah diakui oleh perayu tidak membuktikan bahawa si perayu sendiri yang telah menggunakan pisau tersebut.

Diputuskan:
Diputuskan, membenarkan sebahagian rayuan itu:

(1) Perkataan-perkataan yang didapati di dalam ss 395 dan 397 dengan jelasnya memberikan budi bicara ke atas mahkamah untuk menambahkan hukuman sebat.

(2) Seksyen 397 juga dengan jelasnya menunjukkan bahawa sungguhseseorang itu boleh menjadi ahli kumpulan yang melakukan perompakan bersekumpulan, peruntukan itu hanya boleh digunaterhadapnya jika beliau bersenjatakan dengan atau mengsuatu senjata yang boleh menyebabkan kematian atau menyebabkan cedera parah kepada sesiapapun. Dalam kes ini, oleh kerana fakta tidak membuktikan bahawa perayu telah menggunakan pisau tersebut, hukuman sebat itu telah diketepikan. Hukuman penjara, akan tetapi, diesahkan.]

Penghuni Gua : Semuga semua pembaca dan pelajar mendapat menafaat dari keputusan dan alasan YAA Hakim dari kes ini.