MALAYAN LAW JOURNAL : PERTIKAIAN PERIHAL DAGANGAN !!!!!

[1994] 1 MLJ 332
Hock Choo Hoe Sdn Bhd v Public Prosecutor
Case Details:

Malaysia HIGH COURT (SIBU) — CRIMINAL APPEAL NO 36 OF 1992

Judges STEVE SHIM J

Date 23 DECEMBER 1993
Citation [1994] 1 MLJ 332

Bahasa Malaysia Summary:

Perayu telah disabit oleh mahkamah majistret kerana membekalkan 18,400 liter minyak petrol dilancung di bawah perihal dagangan palsu ‘Formula Shell Regular’, suatu kesalahan di bawah s 3(1)(b) Akta Perihal Dagangan 1972 (‘Akta itu’) dan telah didenda RM12,000. Alasan rayuan perayu mengatakan, antara lain, bahawa majistret telah gagal mempertimbangkan atau mempertimbangkan secukupnya pembelaan statutori yang diperuntukkan oleh s 23(4) Akta itu atau, dengan lebih spesifik, bahawa beliau telah membuat kesilapan undang-undang dan keterangan dengan memutuskan bahawa perayu gagal menggunakan usaha wajar di bawah s 24(3). Tetapi, pihak pendakwa berhujah bahawa perayu, yang merupakan suatu badan korporat, tidak boleh menggunakan pembelaan statutori di bawah s 24(3), dan sebagai menyokong hujah ini, menarik perhatian kepada sekatan yang diperuntukkan di bawah s 24(1) Akta itu.

Diputuskan:
Diputuskan,membenarkan rayuan itu:

(1) Memang jelas daripada proviso di dalam s 24(1) Akta itu bahawa sekatan itu terhad kepada pembelaan di dalam s 24(1) dan oleh itu, pembelaan statutori di bawah s 24(3) boleh digunakan oleh perayu.

(2) Dua syarat perlu dipenuhi bagi pembelaan statutori di bawah s 24(3), iaitu bahawa: (i) pesalah tidak tahu akan kepalsuan perihal dagangan itu; dan (ii) beliau tidak boleh memastikan dengan usaha wajar bahawa barangan itu tidak selaras dengan perihal itu atau bahawa perihal itu terpakai kepada barang itu. Apa yang merupakan usaha wajar adalah suatu soalan fakta dan bergantung kepada keadaan tertentu setiap kes.

3) Oleh kerana perayu telah menggunakan pembelaan statutori di bawah s 24(3) Akta itu, beban terletak pada perayu untuk menunjukkan melalui keterangan dan atas imbangan kebarangkalian, bahawa kedua-dua syarat itu telah dipenuhi.

(4) Tidak terdapat apa-apa untuk menunjukkan atau mencadangkan bahawa perayu telah atau sepatutnya mensyaki bahawa minyak petrol yang disimpan di dalam tangki bawah tanah itu telah atau mungkin telah dilancung dengan disel. Walaupun majistret telah memutuskan bahawa perayu, dengan tidak mengambil langkah lanjut atau membuat pertanyaan lanjut untuk memastikan bahawa minyak petrol itu selaras dengan perihal dagangan dan dengan hanya bergantung kepada pembekalnya, telah gagal menggunakan usaha wajar, beliau gagal menunjukkan apa yang terlibat dalam langkah atau pertanyaan lanjut itu. Oleh itu, beliau telah gagal mempertimbangkan atau mempertimbangkan secukupnya pembelaan statutori di bawah s 24(3) Akta itu.]

Penghuni Gua : semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. MLJ adalah dokumen awam. Ia boleh diakses di Laman Web Jabatan Kehakiman Malaysia . Tq

MALAYAN LAW JOURNAL : KES PERIHAL DAGANGAN !!!!!

[1994] 2 MLJ 23
Tenaga Pharmed Sdn Bhd v Public Prosecutor and other applications
Case Details:

Malaysia HIGH COURT (SHAH ALAM) — CRIMINAL APPEAL NOS
41–197–92, 41–198–92, 41–199–92 AND 41–335–92

Judges MOHD HISHAMUDIN JC

Date 1 MARCH 1994

Citation [1994] 2 MLJ 23

Catchwords:

Criminal Law — False trade descriptions — Appellant charged with offence under s 3(1)(b) of the Trade Descriptions Act 1972 — Appellants indicated on labels that they were manufacturers of the drugs although they did not make drugs — Appellants had packed and labelled the bottles — Whether they were manufacturers — Trade Descriptions Act 1972 s 3(1)(b)

Criminal Procedure — Trial — Onus of proof — False trade descriptions — Section 4(4) of the Trade Descriptions Act 1972 created an exception under s 3 of the Trade Descriptions Act 1972 — Onus on defence to prove on a balance of probabilities that their act or activity came within the exception — Necessary requirements of s 4(4) of the Trade Descriptions Act 1972 — Trade Descriptions Act 1972 ss 3 & 4(4) — Evidence Act 1950 s 105

Words and Phrases — ‘Manufacturers’ — Control of Drugs and Cosmetics Regulations 1984 reg 2
Words and Phrases — ‘Trade description’ — Trade Descriptions Act 1972 s 4(1)

Bahasa Malaysia Summary:

Perayu telah dituduh untuk suatu kesalahan di bawah s 3(1)(b) Akta Perihal Dagangan 1972 (‘APD itu’) kerana telah menyatakan atas label ubat tertentu bahawa beberapa buah syarikat (‘syarikat itu’) merupakan pengilang ubat itu. Pada permulaan tindakan itu di hadapan majistret, peguambela untuk pihak perayu telah membuat suatu bantahan permulaan, dengan menyatakan bahawa tuduhan itu tidak mendedahkan sebarang kesalahan. Mereka telah berhujah bahawa tidak terdapat salah perihal apabila perayu menyatakan pada label bekas ubat itu bahawa syarikat itu merupakan pengilang ubat itu, kerana walaupun mereka tidak membuat ubat itu, mereka telah memasukkan ubat itu ke dalam botol itu dan melabelkannya, dan menurut pentakrifan di bawah peraturan 2 Peraturan-Peraturan Kawalan Dadah dan Kosmetik 1984 (‘Peraturan itu’), mereka merupakan ‘pengilang’ ubat itu.

Peguambela seterusnya berhujah bahawa, walaupun boleh dianggap bahawa terdapat suatu salah perihal, tetapi, tidak terdapat kesalahan yang telah dilakukan disebabkan s 4(4) APD itu, kerana s 4(4) melindungi perayu daripada didakwa. Mereka berhujah bahawa seksyen ini tidak menganggap perbuatan perayu sebagai perbuatan perihal dagangan palsu. Majistret telah menolak bantahan permulaan itu, tetapi telah membenarkan supaya prosiding digantung sementara menunggu rayuan ini dibuat.

Diputuskan:
Diputuskan, menolak rayuan itu:

(1) Tidak terdapat bukti yang menunjukkan bahawa syarikat itu telah memasukkan ubat itu ke dalam botol dan telah melabelkan botol itu. Seandainya syarikat itu telah menjalankan aktiviti tersebut, perayu masih tidak boleh mendakwa bahawa syarikat itu merupakan pengilang ubat itu, kerana mereka tidak membuat ubat itu. Sebuah syarikat yang hanya memasukkan ubat yang sedia dibuat ke dalam botol dan kemudiannya melabelkan botol itu sepatutnya disifatkan pada label botol itu sebagai orang yang telah membotol dan melabelkan ubat itu. Ia merupakan suatu perihal palsu untuk menyifatkan syarikat seperti itu sebagai ‘pengilang’. Adalah tidak penting bahawa pentakrifan ‘pengilang’ di dalam Peraturan itu termasuk pembungkusan dan meletakkan label. Perayu tidak berhak bergantung kepada pentakrifan itu bagi tujuan APD itu kerana pentakrifan itu hanyalah bagi tujuanPeraturan itu dan adalah tidak relevan bagi tujuan APD.

(2) Mahkamah telah menolak hujahan peguambela perayu bahawa tidak terdapat kesalahan yang telah dilakukan disebabkan s 4(4) APD itu, kerana s 4(4) melindungi perayu daripada didakwa.

(3) Seksyen 4(4) mewujudkan suatu pengecualian di bawah s 3 APD itu dan ia membenarkan sebarang penggunaan perihal dagangan palsu dengan menyifatnya sebagai tidak merupakan suatu perihal dagangan palsu jika beberapa syarat dipenuhi. Oleh itu, memandangkan s 105 Akta Keterangan 1950, beban terletak pada pihak pembela untuk mengemukakan keterangan untuk membuktikan, atas imbangan kebarangkalian bahawa, perbuatan atau aktiviti perayu jatuh di bawah pengecualian itu. Jika demikian, perkara ini hanya sepatutnya dihujahkan oleh pihak pembela semasa penghujahan selepas pihak pembela telah menutup kesnya, dan mungkin, dalam kes yang luar biasa, semasa penghujahan tidak ada kes untuk dijawab pada penghujung kes pihak pendakwa.

(4) Untuk memenuhi keperluan s 4(4), tiga cabang peruntukan itu mesti dipatuhi. Pertama, bahawa perihal dagangan yang digunakan untuk ubat itu, iaitu, menamakan pengilang ubat itu, dilarang oleh Akta Jualan Dadah 1952 (‘AJD itu’) kecuali di dalam kes di mana perihal dagangan itu digunakan untuk ubat yang mematuhi keperluan AJD itu; kedua, ubat itu mesti mematuhi keperluan AJD itu; dan ketiga, perihal dagangan itu, sebagaimana yang telah digunakan untuk ubat di dalam kes ini, digunakan mengikut keperluan AJD itu. Di dalam kes ini, tidak terdapat apa-apa di dalam AJD itu atau Peraturan itu yang melarang pengunaan sebarang perihal dagangan pada botol ubat yang menyatakan atau menamakan pengilang ubat itu.]

Penghuni Gua : Semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. MLJ adalah dokumen awam. Ia juga boleh di akses di Laman Web Jabatan Kehakiman. Tq

MALAYAN LAW JOURNAL : KES PERIHAL DAGANGAN !

[1994] 1 MLJ 332
Hock Choo Hoe Sdn Bhd v Public Prosecutor
Case Details:

Malaysia HIGH COURT (SIBU) — CRIMINAL APPEAL NO 36 OF 1992

Judges STEVE SHIM J

Date 23 DECEMBER 1993

Citation [1994] 1 MLJ 332

Catchwords:

Trade Marks — False trade description — Whether statutory defence under s 24(3) of the Trade Descriptions Act 1972 available to a corporation — Effect of proviso in s 24(1) of the Trade Descriptions Act 1972 — Trade Descriptions Act 1972 s 24(1) & (3)

Trade Marks — False trade description — Statutory defence in s 24(3) of the Trade Descriptions Act 1972 — Conditions to be fulfilled — Burden on person invoking defence to establish that conditions met — Proof on balance of probabilities — Trade Descriptions Act 1972 s 24(3)

Bahasa Malaysia Summary:

Perayu telah disabit oleh mahkamah majistret kerana membekalkan 18,400 liter minyak petrol dilancung di bawah perihal dagangan palsu ‘Formula Shell Regular’, suatu kesalahan di bawah s 3(1)(b) Akta Perihal Dagangan 1972 (‘Akta itu’) dan telah didenda RM12,000. Alasan rayuan perayu mengatakan, antara lain, bahawa majistret telah gagal mempertimbangkan atau mempertimbangkan secukupnya pembelaan statutori yang diperuntukkan oleh s 23(4) Akta itu atau, dengan lebih spesifik, bahawa beliau telah membuat kesilapan undang-undang dan keterangan dengan memutuskan bahawa perayu gagal menggunakan usaha wajar di bawah s 24(3). Tetapi, pihak pendakwa berhujah bahawa perayu, yang merupakan suatu badan korporat, tidak boleh menggunakan pembelaan statutori di bawah s 24(3), dan sebagai menyokong hujah ini, menarik perhatian kepada sekatan yang diperuntukkan di bawah s 24(1) Akta itu.

Diputuskan:
Diputuskan,membenarkan rayuan itu:

(1) Memang jelas daripada proviso di dalam s 24(1) Akta itu bahawa sekatan itu terhad kepada pembelaan di dalam s 24(1) dan oleh itu, pembelaan statutori di bawah s 24(3) boleh digunakan oleh perayu.

(2) Dua syarat perlu dipenuhi bagi pembelaan statutori di bawah s 24(3), iaitu bahawa: (i) pesalah tidak tahu akan kepalsuan perihal dagangan itu; dan (ii) beliau tidak boleh memastikan dengan usaha wajar bahawa barangan itu tidak selaras dengan perihal itu atau bahawa perihal itu terpakai kepada barang itu. Apa yang merupakan usaha wajar adalah suatu soalan fakta dan bergantung kepada keadaan tertentu setiap kes.

(3) Oleh kerana perayu telah menggunakan pembelaan statutori di bawah s 24(3) Akta itu, beban terletak pada perayu untuk menunjukkan melalui keterangan dan atas imbangan kebarangkalian, bahawa kedua-dua syarat itu telah dipenuhi.

(4) Tidak terdapat apa-apa untuk menunjukkan atau mencadangkan bahawa perayu telah atau sepatutnya mensyaki bahawa minyak petrol yang disimpan di dalam tangki bawah tanah itu telah atau mungkin telah dilancung dengan disel. Walaupun majistret telah memutuskan bahawa perayu, dengan tidak mengambil langkah lanjut atau membuat pertanyaan lanjut untuk memastikan bahawa minyak petrol itu selaras dengan perihal dagangan dan dengan hanya bergantung kepada pembekalnya, telah gagal menggunakan usaha wajar, beliau gagal menunjukkan apa yang terlibat dalam langkah atau pertanyaan lanjut itu. Oleh itu, beliau telah gagal mempertimbangkan atau mempertimbangkan secukupnya pembelaan statutori di bawah s 24(3) Akta itu.]

Penghuni Gua : Semuga paparan ini memberi menafaat kepada semua pembaca dan pelajar. Tq